بسمه تعالي

اطلاعات  عمومی در مورد بریتانیا

بريتانيا با 784/244 کيلومتر مربع وسعت و جمعيتي حدود 61 ميليون در سال   2009 ( تراکم تقریبی 246 نفر در هر کيلومتر مربع )  ، از 4 ايالت ايرلندشمالي ، انگلند ، ولز و اسكاتلند تشكيل شده که سه ايالت آخر را بريتانيای کبير ( Great Britain )مي نامند.

مناطق مختلف اين کشور در امور داخلی خود از استقلال و خودمختاری نسبی برخوردارند. منطقه انگلند با مساحت 637/129 کيلومترمربع بزرگترين بخش بریتانیا انگليس قلمداد مي گردد. نام پرچم ملی اين کشور يونيون جک ( Union Jack ) است . لندن پايتخت انگليس از جمعيتی با لغ بر 000/375/7 نفر برخوردار است. شهرهای مهم اين کشور عبارت از بيرمنگام ، ناتينگهام ، منچستر ، يورک ، آکسفورد ، نيوکاسل بوده و ليورپول نيز مهمترين بندر آن بحساب می آید.

بریتانیا همچنان يكي از كشورهاي مهم در قاره اروپا بوده و بعنوان كشوري آنگلوساکسون كه سياست خارجي آن متوجه منافع جهاني این قوم بوده و اقتصاد آن نيز وابسته به تجارت و سرمايه گذاري بين‌المللي است ،از تداوم يك نظم ليبراليستي با مرکزیت کشورهای انگلوساکسون در صحنه بين المللي حمايت مي‌كند. عضويت اين كشور در EU  ، NATO ، UN  ، OECD ، كميسيون حقوق بشر UN   ، شوراي امنيت UN ،AMNESTY INTERNATIONAL  ، COMMONWEALTH ، WESTERN EUROPEAN UNION  ،كلوپ قدرتهاي هسته اي ،WTO  ، G-8  ،  G-20  و ديگر سازمانها و تشكلات مهم بين المللي در راستای تسهيل روند دستيابي به هدف فوق مي‌باشد . بریتانیا با توجه به تاریخچه تاثیرگذاری خود بر برخی از نقاط جهان ، ازجمله خاورميانه ، خليج فارس  و كشورهاي مشترك المنافع كه عمدتا يادگار دوران مستعمراتي آن مي‌باشد ، وارث سیاستی مبنی بر تبعیت از ثقل نظام بین المللی است که با توجه به بحران های عظیم مالی داخلی و جهانی و یک دهه پرماجرا از جنگ و لشکرکشی هم اکنون به پائین ترین سطح تاثیرگذاری خود نزول کرده است.

انگلستان بویژه کلان شهر لندن در آغاز قرن 21 شكل يك جامعه چند مليتي و چند فرهنگي را بخود گرفته است . این ویژگی برای انگلستان مزیت ها و در عین حال چالش هائی را بدنبال آورده است. فرهنگ تساهل و تحمل که انگلیسی ها را از سایر ملل اروپائی مجزا می ساخت در سالهای اخیر جای خود را به ضدیت با رنگین پوستان و مهاجرین سایر ملیت ها بویژه علیه مسلمانان سپرده است. هر چند براساس قانون همگان در  اجراي مراسم و اعتقادات مذهبي خويش در انگلستان  آزاد مي باشند ، با اين وجود همزمان با افزايش تعداد رنگين پوستان در برخي از مناطق انگليس ، روحيات و گرايشات نژادپرستانه و تبعيض گرايانه در ميان سفيدپوستان اين كشور تقويت شده و روز بروز بر شدت آن افزوده مي گردد. در حال حاضر ادعا مي شود که در سه شهر انگلستان تعداد رنگين پوستان بيشتر از تعداد سفيدپوستان بومی بوده و بر همين اساس بر نگرانيها دامن زده است. نگاهي به درگيريها و اختلافات نژادي قبلی انگليسي ها با هندي ها، پاكستاني ها و بنگلادشي هاي ساكن برادفورد ، اولدهام ، ليدز و برنلي كه طي انتخابات پارلماني  7 جون 2001  از سوي احزاب محافظه كار و ملي گراي اين كشور به آن دامن زده شد و حتي موجب پيروزي       ملي گراها در برخي از مناطق شد و تداوم اين روند طي سالهاي اخير  خصوصا موفقیت  حزب ملی گرا و نژادی بریتانیا  BNP   در کسب دو کرسی در انتخابات 2009 پارلمان اروپایی نظريه فوق را تقويت مي كند.

بدنبال حملات تروريستی 11 سپتامبر 2001 ، دامنه خشونت و تبعيضهای نژادی بويژه عليه مسلمانان در انگليس افزايش پيدا کرده است . در اين راستا پليس و مامورين امنيتی فعاليت سیاسی و آگاه سازی برخی از روحانيون مسلمان را تحت نظر گرفته و از تعرض به مساجد تحت پوشش مبارزه باتروريزم و افراط گرائی فروگذار نمی کنند.  

مسيحيان در بریتانیا 85 درصد جمعيت را تشکيل مي دهند . پيروان ساير اديان به ترتيب کمیت عبارت از مسلمانان ، هندوها و سيک ها ، بودائي ها و يهوديان مي باشند. کليسای انگلند و کليسای مشايخی اسکاتلند کليساهای رسمی و قانونی اين کشور هستند.از هر 10 نفر جمعيت اين کشور يک نفر مدعي است که کاتوليک رومی بوده و تعداد زیادی خصوصا در شهرها که آمار مشخصی از آنها در دست نیست خود را لامذهب و یا نافی خدا Atheist  معرفی می کنند. آمار دقیقی از جمعیت مسلمانان بریتانیا در دست نیست و انگلستان همچون سایر کشورهای دارای اقلیت مسلمان از اعلام آمار دقیق در این باره خودداری می نماید. تعداد مسلمانان انگلستان را از دو و نیم میلیون تا سه میلیون نفر ذکر می کنند. همچنین بيش از 150 مسجد و مرکز اسلامی در سرتاسر انگلستان داير مي باشند.

در مورد تعداد ايرانيان مقيم انگلستان آمار دقيق و کاملی وجود ندارد ، اما براساس برآوردهای غير رسمی حدود 300 تا 400 هزار ايرانی در اين کشور و عمدتاً در شهرهای بزرگ از جمله لندن ، منچستر ، شفيلد ، گلاسکو ، بيرمنگام ، کارديف وآکسفورد اقامت و یا تردد دارند.

بریتانیا سهم مهمی در نقل و انتقالات پولي و بانكي دارا است و لندن و ادینبورو بعنوان مراکز مالی کشور شناخته می شوند. ارائه خدمات مالي كمك قابل ملاحظه اي به اقتصاد اين كشور بوده و لندن یکی از بزرگترين مراكز بين المللي تامين مالي در اروپا قلمداد مي‌شود. در بازار پولي لندن تحت عنوان    City  روزانه صدها ميليارد دلار پول رد و بدل مي‌گردد. در یکسال و نیم گذشته بحران مالی بین المللی اقتصاد این کشور را بشدت تحت تاثیر قرار داده و بلحاظ غیر مولد بودن اقتصاد آن در قیاس با آلمان و فرانسه بیشترین خسارت را از بحران مالی تحمل کرده است.

سياست سنتی دولت ها در بریتانیا دربخش اقتصادي عمدتا در جهت دستيابي به سطوح بالا و باثبات رشد و ایجاد اشتغال با هدف افزايش فرصت و توان شراكت افراد براي ارتقاي  استانداردهاي معيشتي و رفاهي بوده است. از نقطه نظر ثبات اقتصادي ، دولت اين كشور بدنبال افزايش قدرت توليد ، بهره وري و رشد پايدار از طريق افزايش مهارت ها، پيشبرد كسب و كار و  نوآوري ، ايجاد بازارهاي قوي و رقابتي و تقويت چارچوب قانوني و منظم حمايت از مصرف كننده بوده است. بيش از يكصد سال است كه تجارت از  نقش و اهميت حياتي در اقتصاد انگليس برخوردار مي‌باشد. درپی بحران مالی و اقتصادی سالهای اخیر اقتصاد انگلیس در جهت افزایش تولیدات گام بر می دارد و بلحاظ بازارهای تقسیم شده در اتحادیه ارو÷ا نگاه آن به بازارهای هدف در سایر مناطق جغرافیائی است.

وسائل ارتباط جمعي در انگليس ، بويژه خدمات مربوط به ماهواره و تلويزيون هاي ديجيتالي ،  راديوهاي ديجيتالي بازرگاني و كابلي از 1998  مرتباً درحال توسعه بوده اند. اگرچه تعداد شمارگان برخي از روزنامه ها در اين كشور كاهش يافته  و شبكه ارتباطي ، سرگرمي و اطلاع رساني اينترنت متقابلاً گسترش يافته ، اما روزنامه ها در اين كشور همچنان مهمترين نقش اطلاع رساني را بویژه برای افراد تحصیل کرده برعهده دارند. براساس یک گزارش قدیمی از  كميسيون دولتي در انگليس درخصوص برنامه هاي تلويزيوني ، 13 درصد از كل برنامه هاي تلويزيوني پخش شده در سرتاسر جهان از بريتانيا بوده است . اگرچه اين رقم از سهم بالاي آمريكا يعني 68 درصد  بسيار كمتر است ، اما شش برابر بيشتر از استراليا ، فرانسه ، آلمان و ايتاليا كه سهم هر كدام 2 درصد است، مي‌باشد.

بریتانیا کشوری با نظام سلطنتی مشروطه است که ساختار حکومت در آن پارلمانی می باشد . هر حزبی که از تعداد کرسيهای بيشتری در پارلمان برخوردار باشد ، رياست دولت اين کشور را بمدت 5 سال برعهده خواهد داشت . پارلمان يا قوه مقننه انگلستان از دو مجلس عوام و اعيان ( لردها ) تشکيل شده است . مجلس عوام دارای 646 نماينده بوده و تعداد نمايندگان مجلس اعيان نيز ثابت نبوده و حدودا 750 نفر می باشند که عمدتاً انتصابی هستند. در طی سالهای گذشته دولت کارگری تلاش زیادی برای انتخابی نمودن هر چه بیشتر این مجلس در دستور کار قرار داده است .  لردها حق شرکت در انتخابات را ندارند. مجلس منتخب مردم همان مجلس عوام است که دوره رسمی آن 5 سال است . اتباع کشورهای عضو جامعه مشترک  المنافع ، شهروندان اتحادیه اروپایی و ايرلنديهای مقيم انگليس حق شرکت در انتخابات را دارند.

احزاب اصلی بريتانيا شامل سه حزب کارگر ، محافظه کار و ليبرال دمکرات مي باشند. بلحاظ شرایط اجتماعی و فرهنگی موقعيت احزاب ملی گرايي همچون BNP نيز در اين کشور در کنار سایر احزاب کوچک درحال رشد و تقويت مي باشد.

هر چند مقام سلطنت ( ملکه يا پادشاه ) يکی از سه رکن اصلی قانونگذاری است ، اما نقش مقام سلطنت در پارلمان انگلستان درحال حاضر به يک نقش صورتا تشريفاتی تبديل شده است. ملکه بریتانیا( الیزابت دوم) سالی يکبار به پارلمان رفته و متن سخنرانی را که توسط دولت تهيه شده را قرائت مي کند. براساس قانون اساسی يکی از مسئوليت های رسمی ملکه انتصاب رهبر حزب دارای اکثريت در مجلس عوام به عنوان نخست وزير مي باشد. ملکه در عین حال رئیس دین و کشور بوده و عنوان کامل وی « ملکه و رئیس کشورهای مشترک المنافع و مدافع ایمان» می باشد. او رئیس کلیسای انگلیکان را بنا بر پیشنهاد نخست وزیر و طبق یک سنت تاریخی انگلیسی نصب می نماید. ملکه فعلی انگلستان، الیزابت دوم، بیش از نیم قرن است که در این سمت می باشد.

پایان.
Last Updated: 11 May 2010