سفیر جمهوری اسلامی ایران :

نمایشگاه شاه عباس صفوی در لندن نمود هویت دینی و ملی ایرانیان است.

نمایشگاه شاه عباسی با همکاری موزه های ایران و موزه بریتانیادر تاریخ 29 بهمن 1387 و با حضور جمع کثیری از مقامات سیاسی - فرهنگی ، علمی و رسانه ای جمهوری اسلامی ایران و انگلستان در محل موزه بریتانیا افتتاح شد.

این نمایشگاه که همزمان با سی امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران در موزه برتانیا بر پا گردیده است عصر شکوفائی فرهنگ ، هنر ، اقتصاد و سیاست ایران در دوره صفویان را باز می کاود و سعی در شناسائی ریشه های هویت تاریخی و اسلامی جامعه کنونی ایران را دارد.

در این مراسم هیاتی بلندپایه از سازمان میراث فرهنگی ایران و همچنین آقایان جک استرا وزیر دادگستری ، پیتر ریکیت معاون اول وزیر امور خارجه ، مارلوک براون معاون بین الملل وزیر امور خارجه و معاون وزیر فرهنگ انگلستان جضور داشتند. در افتتاحیه این مراسم آقای رسول موحدیان سفیر فوق العاده و تام الاختیار جمهوری اسلامی ایران و آقای جک استرا وزیر دادگستری و نماینده عالی دولت انگلستان سخنرانی نمودند و سپس نمایشگاه رسما به روی بیش از چهارصد نفر از حاضرین بازگشائی شد . این نمایشگاه به مدت چهار ماه در لندن دائر خواهد بود . ذیلا متن سخنرانی های افتتاحیه سفیر کشورمان و سخنرانی نماینده عالی دولت انگلستان را می خوانید .

  سخنراني سفير ج.ا.ايران-لندن

به نام خدا

خانم ها وآقايان

عاليجنابان

رئیس موره و عالیجناب وزیر محترم دادگستری

         مفتخرم كه در گشايش نمايشگاه عباسي با شما سخن بگويم.

افتتاح يك نمايشگاه تاريخي همچون گام زدن در قلمرو تازه اي مملو از بينش و بصيرت است.قلمرو جديدي كه مردم با نگاه به گذشته ، به درك زمان حاضر همت مي گمارند و ضمن ارتقاء دانستني هاي خود در جامعة بزرگتر بشري احساس قرابت بيشتري مي كنند.

           تا جائي كه به گذشته ايران باز مي گردد، پس از برگزاري نمايشگاه ايران باستان در موزه بريتانيا ، اين دومين نمايشگاهي است كه تلاش دارد افق هاي جديد ايراني را از طريق معرفي دستآوردها و ميراث شاه عباس صفوي ترسيم نمايد، دوراني كه عليرغم پيوستگي تاريخي جامعه ايران افترقات و شباهت ها ئي را با ايران كنوني مي نماياند.

          عصر صفويه به نحو بارزي در دوره عباسي به اوج خود رسيد و ايران را از نظر اقتصادي شكوفا ساخت ، بلحاظ مذهبي غني بخشيد و در ابعاد فرهنگي و هنري در آستانة رنسانس در اروپا مجذوب كننده ساخت. دورة عباسي در عين حال با گسترش توريسم ، تجارت و ديپلماسي مناسبات منظم تري را با قدرتهاي خارجي از جمله انگلستان سامان داد.

            نمايشگاه حاضر در موزة بريتانيا براستي قطره اي از درياي بي كران هنر و فرهنگ ايراني بعنوان تجسم عيني كمال آرماني است.

            پيوندي از انديشه ، ساختار اجتماعي ، و خلاقيت انساني در بر گيرندة سه نهاد سلطنت ، روحانيت و بازار بعنوان پايه هاي اصلي قدرت و تلاش جامعه ايراني در اين دوره شناخته مي شوند كه عليرغم فراز و نشيب هاي فراوان تا پيروزي انقلاب اسلامي در سال 1979 تداوم يافت.

          تعاملات فيمابين سه نهاد عمدة ايراني ، چه در تفاهم و چه در تعارض منافع ميان آنها ، به تحولات سياسي اجتماعي مشخصي انجاميد كه تاريخ معاصر ايران را شكل داده اند.

          در حال حاضر ، ايران در جايگاهي ايستاده است كه احساس غرور ملي ، هويت ديني و دكترين سياسي مبتني بر اسلام آن را به گذشته تاريخي اش پيوند مي دهد. اما در عين حال ، افتراقات با گذشته زماني كاملاً برجسته مي شوند كه نهاد سلطنت را معدوم شده مي يابيم ، نهاد روحانيت را در مصدر اقتدار مي بينيم ، و نهاد بازار را بواسط نسل جديدي از بازرگانان و كار آفرينان و اقتصادي مدرن و صنعتي به حاشيه رانده مي يابيم.

          بنابراين، دوباره سازي ايران در بخشي ناشي از ميراث فرهنگي و ديني گذشته ما بوده و در بخشي ناشي از توسعه الگوهاي جديد اسلامي است كه با فاصله گيري از خط فرقة گرائي ، نهادهاي مردمي تازه اي را متناسب با عصر حاضر شكل داده است ، رويكردي كه به لحاظ داخلي روشنبينانه و به لحاظ رفتار خارجي تعاملي مي باشد.

          در اينجا مايلم از همة بر گزار كنندگان ايراني و انگليسي اين نمايشگاه از جمله هيات امناء موزة بريتانيا تشكر نمايم . تلاش هاي آقاي مك گريگور رئيس موزه نيز زيبندة امتناني ويژه است . او نه تنها برگزار كنندة مشهور نمايشگاه هاي تاريخي ، بلكه شيفته فرهنگهاي متعالي است.

          شخصاً معتقدم كه تلاشهاي صورت گرفته براي برگزاري چنين نمايشگاههائي به ارتفاء آگاهي هاي عمومي كمك خواهد كرد و به نوبه خود درك مشخصي از عناصر معرف زمان حاضر را بدست مي دهند.

          برگزاركنندگان اين نمايشگاه جذاب بي شك چنين اهداف برجسته اي را درذهن خود داشته اند.             

از همة آنها تشكر مي كنم.

 سخنرانی آقای جک استرا :

عالیجناب سفیرجمهوری اسلامی ایران 

عالیجناب قائم مقام سازمان میراث فرهنگی ایران

ریاست موزه

خانمها و آقایان

از اینکه امروز برای افتتاح رسمی نمایشگاه فوق العاده " شاه عباس و دوباره سازی ایران" در اینجا هستم، خوشحالم. در قرن شانزدهم دو کشور بزرگ از نیروی مذهب برای تثبیت و پایا نمودن استقلال خود بهره بردند، این دو کشور یکی انگلستان بود و دیگری ایران. به نظر من شباهتهای گذشته انگلستان و ایران بیشتر جلب توجه می کنند تا تفاوت های آنها، در حالی که امروزه ارتباط نهادهای مذهبی و سکولار در دو کشور ایران و انگلستان به نحو بارزی متفاوت اند ولی آن تفاوتها بیشتر کمّی اند ونه ماهوی.

برای بعضی در اینجا ممکن است اینکه ایران را جمهوری اسلامی می نامند      تعجب آور باشد. اگر آنها به پول انگلستان یعنی پوند نگاهی بیندازند متوجه یک علامت اختصاری لاتین بر روی آن می شوند که به معنی " ملکه مدافع دین و ایمان است". دین ملکه، یعنی د ینی که به ما کمک کرد تا استقلال خود را تثبیت کنیم . درست در همان زمان، شاه عباس "ترقی دهنده ایران" وکشوری که بعداً بریتانیای کبیر خوانده شد، هم بطور مستقیم و هم بواسطه حضور ما درهند از طریق برنامه تجارت با ایران به عنوان بزرگترین شریک، از منافع مشترکی برخوردار بودند. اما بر خلاف دوران هند، روابط بریتا نیا با ایران از توازن و رفتار متقابل  بسي دور بوده است: انحصار تنباکو در قرن نوزدهم به قدری مضحک و نامعقول بود که همه ایران آنرا تحریم کردند (اشاره به نهضت تنباکو)، قرارداد نفتی آغاز قرن بیستم با ایران یک اخاذی صریح بود (اشاره به قرارداد نارسی)، چشم بستن بر روی حکومت رضا شاه که سعی داشت تقلید بی مایه ای را طبق آنچه کمال آتاتورک با حساسیت بسیار بیشتری در ترکیه انجام می داد تحمیل نماید، اشغال ایران با همدستی شوروی در خلال سالهای 1941 الی 1946، مشارکت مستقیم ما همراه با آمریکا در برکناری دکتر مصدق نخست وزیر منتخب مردم در سالهای 1953، و حمایت ادامه دار و بعضاً مدافعانه ما از محمد رضا شاه تا مدتها بعد از آنکه مورد رضایت مردم ایران نبود، از آن جمله اند.

به نظر من این انگلیس است که در درک ایران با نوعی مشکل و پیچیدگی مواجه است نه اینکه ایران در درک ما. همان طور که آقای نیل مک گریگور رئیس موزه بریتانیا دو هفته پیش به روزنامه فایننشیال تایمز گفت، بسیاری از انگلیسی ها فراموش کرده اند که طی سالهای 1820 تا 1950 بریتانیا بر بخش عمده ای از حیات سیاسی ایرانیان سیطره داشت، سلطه ای که تاثیرات عمیقی بر وقایع سیاسی ایران در این دوران به خاطر مداخله ما بر جای گذاشت. ایرانیها از این حوادث حتی در ساده ترین سطوح آن آگاهی دارند، در حالیکه اغلب انگلیسی ها آنرا به فراموشی سپرده اند. این وجهی بسیار نامتقارن است.

            بسیار خوب، اکنون وقت آن فرا رسیده است تا آن وقایع را به یاد آوریم. یک ملت بدون تاریخ همانند انسانی بدون حافظه است و ایران، همانطور که این نمایشگاه یادآور       می شود، مدتها تنها و مهمترین ملت منطقه بوده و امروزه از اهمیت راهبردی عظیمی در حل و فصل مناقشات در افغانستان، در مسائل فی ما بین اسرائیل و فلسطینی ها، در مسائل لبنان و ثبات در عراق برخوردار است. هر چه ایران را بیشتر بشناسیم برای روابط غرب با این کشور بهتر خواهد بود و ما خودمان و تاریخ مشترکمان را بهتر خواهیم شناخت.

این نمایشگاه به نحو بسیار عالی تدارک شده است. من به تمامی دست اندرکاران، رئیس موزه، همکارانش در موزه ملی تهران، قائم مقام سازمان میراث فرهنگی ایران، دولت جمهوری اسلامی ایران، آقای مک گریگور و همکاران ایشان در موزه بریتانیا تبریک       می گویم. نمایشگاه مجذوب کننده، مسرت بخش و آگاهی بخش است و درک گذشته ایران و تاریخ مشترک بین دو کشور را ارتقا می بخشد، این نمایشگاه در عین حال همچون همه تاریخ مربوط به آینده نیز می شود.

بسیار خوشوقتم که رسما شروع این نمایشگاه را اعلام دارم.

بسیار متشکرم